Przyglądając się środowiskom prawdziwie-prawicowym w Polsce i przysłuchując się ich głosowi, czasem ciężko nie odnieść wrażenia, że jest to środowisko antysemickie. To ogólnie. A szczegółowo?

W moim mniemaniu, nie wolno nam w tej sprawie nikogo i niczego generalizować. I od tego zacząć proszę interpretację każdego fragmentu tego tekstu.

Antysemitami nie nazwałem i nigdy nie nazwę tej grupy, której przedstawicielem (typowym i charakterystycznym, a zarazem jednym z najwybitniejszych) jest P. Stanisław Michalkiewicz. Ludzi tych nazwałbym raczej realistami. Wytykają oni Narodowi izraelskiemu ich machlojki, bezczelność, sprzeciwiają się wyłudzeniom z ich strony etc etc.  Otwarcie zarzucają im jawną niesprawiedliwość (którą upodobali sobie od wieków), Mówiąc /pisząc/ krótko, traktują Żydów normalnie, jak każdą inną nację i z tego właśnie powodu okrzykiwani są przez media (sic!) ANTYSEMITAMI! O żydowskich lobby, ich wtykach w mediach i organach władzy, o ich bezczelnym w swej działalności wywiadzie nie będę się wypowiadał. Są w tej kwestii lepsi ‘specjaliści’ z dużym zasobem wiedzy na ten temat. Odsyłam do P. S. Michalkiewicza po raz kolejny.Wracając do tematu. Mówienie o owym narodzie prawdy, wprost i bez ogródek jest przejawem skrajnego ANTYSEMITYZMU wg. np. Gazety Wybiórczej,  która ze swoim filosemityzmem się nie kryje ani troszeczkę, a przez swoją działalność wielokrotnie udowadniała, że coś chyba jest na GW-żydowskiej rzeczy.  Nie mniej: takich „antysemitów” należy zawsze bronić.  Dlaczego?

Mam pewną teorię, być może niesłuszną, dla której jednak alternatywy chwilowo nie znalazłem. A przedstawia się ona następująco.

Jeżeli jakąś grupę (wolałbym nie używać słowa  ’społeczną’), dowolną, czy to jakąś konkretną nację, czy wyznanie, czy płeć, kolor skóry, grupę zawodową etc. otoczymy specjalną ochroną, nadamy jej (tej grupie) jakieś przywileje, lub stwierdzimy, że np. „Obrażać ludzi nie wolno, a w szczególności ludzi takich…”, to prawdopodobna, logicznie przewidywana reakcja społeczeństwa będzie zawsze reakcją w przeciwnym kierunku! Czyli jeżeli polskie prawo, nakazuje karać wyższymi wyrokami za pobicie Murzyna niż za pobicie Białego, to natychmiast liczba ataków na Murzynów wzrośnie-WŁAŚNIE DLATEGO, że zostali oni niejako „z góry” otoczeni specjalną troską, co ogółowi NIGDY się nie spodoba. I podobnie jest z Żydami. To zjawisko nazywamy błędnym kołem. Po II wojnie światowej i holocaust’ie Żydzi zostali nakryci kloszem. Wszyscy i wszystko musiało ich przepraszać, nikomu nie wolno było powiedzieć na Nich złego słowa. Każda nieprzychylna uwaga w kierunku Żyda była aktem okrutnego, plugawego antysemityzmu, a każdy, kto odważył się wyrazić niepochlebną opinię-stawał się ogólnie uznanym rasistą. I na kontr-akcję nie trzeba było długo czekać! Persona nietykalna zawsze budzi wściekłość ogółu i ZAMIAST ŁAGODZIĆ, ZAOGNIA NIENAWIŚĆ i niechęć. Takie dziwne prawo kosmosu. Niektórzy nazywają zjawisko takie gaszeniem pożaru benzyną. I teraz-teoretyzując-grupa ta, znajduje się pod szklanym kloszem. Na ten szklany klosz, wyobraźmy sobie, napiera z zewnątrz rozwścieczony (racjonalnie, czy też nie-wszystko jedno) tłum, wrzeszcząc, wykrzykując hasła nienawiści, waląc pięściami w szybę, kopiąc w nią i miotając się w’okół klosza. Pytanie do PT Czytelników: co się stanie, gdy klosz się rozsypie? Tu wolę nawet nie teoretyzować. Zostawiam to Waszej, Szanowni Państwo wyobraźni.

Zapewne ktoś zarzuci mi niebawem, że proponuję pozwolić na agresję, lincze, przemoc, uwolnić wandali, bandytów i inny tego rodzaju element, czy cokolwiek. NIC BARDZIEJ MYLNEGO!

Wyobraźmy sobie sytuacje następujące:.

SYTUACJA nr. 1. Idę wzdłuż ulicy. Podchodzi do mnie mężczyzna, o którym nie wiem kompletnie nic poza faktem, iż znajduje się właśnie nieopodal mojego aktualnego miejsca przebywania. I mówi ów mężczyzna: „Polska to gówniany kraj,  Polacy to ścierwo, a twoja żona jest brzydka.” Jaka jest moja naturalna reakcja? Zbieram w sobie wszystkie siły, dorzucam do nich złość, szczyptę wściekłości, odrobinę chęci zemsty i nieco wyrafinowania, a następnie z chęcią uświadomienia osobnikowi owemu jego błędu oraz wskazania ścieżki właściwego postępowania na przyszłość, wymierzam mu tak mocno, jak tylko potrafię cios, celując w okolice kości policzkowej lub łuku brwiowego. I proces reedukacji dalej postępuje sam, poczynając od momentu, gdy delikwent zapomni, którędy na górę. Wtedy oddalam się wesół, a za tydzień ani ja, ani ów osobnik nie pamiętamy tej sytuacji (pod warunkiem, że nie będą Mu o tym przypominać żadne szwy).

SYTUACJA nr. 2. Identyczna do momentu jak delikwent kończy swoją wypowiedź. Przychodzi ów krótki moment, w którym rozliczamy się z tym panem aż tu nagle…ktoś łapie mnie za rękę i mówi: „Nie rusz, bo to Żyd, a ty jesteś antysemita, rasista i w ogóle paskuda!” Delikwent uśmiecha się do mnie, a ja- dopiero teraz naprawdę rozjuszony-czuję, jak wściekłość rozsadza mi skronie, jak żyły pulsują mi na czole, a mój rozmówca oddala się wesół. I co? I oboje musimy z tym żyć. Ja dzielę się tym doświadczeniem ze znajomymi. Zawiązuje się spisek, rodzi się masowa nienawiść i chęć zemsty, odwetu „za naszego”. A to wszystko będzie we mnie i w nas dojrzewać, rosnąć, puchnąć, wrzeć, aż przy którymś spotkaniu szwy nie wytrzymają i to wszystko eksploduje. I jakie będą konsekwencje? Tu znowu wolę nie teoretyzować.

Wyjaśniam, do czego zmierzam: Nie bronię Żydów. Nie uważam, że naród izraelski jest święty-a nie jest z pewnością. Nie bronię żydo-sceptyków, ani filosemitów. Proszę zwrócić uwagę, na fakt braku zapisu wniosków z owych dwu historyj. Nie zapisuję ich celowo. Chciałby, żeby każdy z PT Czytelników wyciągnął je sam. Dla siebie. Stańmy w prawdzie. Zostawmy stereotypy, skupmy się na faktach. Stanowczo mówmy nie anty-czemukolwiek (w tym antysemityzmowi) głupców, którzy wykrzykują jakieś tam hasła nie mając pojęcia, o czym mówią. POPIERAJMY jednocześnie głośno, wyraźnie i odważnie osoby z rzetelną wiedzą, mówiące o faktach, które nie boją się prawdy, w tym prawdy o historii i działalności dziś Narodu żydowskiego.